در پناه بردن به خداوند

بارخدايا،اگر بخواهى بر ما ببخشى از سر فضل مى‏بخشى، و اگر بخواهى ما را به عذاب
مبتلا كنى از سر عدل مبتلا مى‏كنى، الهى به رسم احسان، عفوت را نصيب ما كن،و به آئين چشم‏پوشى ما را
از عذاب برهان، كه ما را طاقت عدل تونيست، و بدون عفوت براى هيچ يك
از ما آزادى ميسّر نيست، اىبى‏نيازترين بى‏نيازها، اينك ما بندگان توايم
بر درگاهت،و من نيازمندترين نيازمندان به توام، پس تهيدستى ما را به توانگريت چاره كن،

ورشته اميد ما را با منع كردن لطفت قطع مكن، كه اگر چنين كنى، كسى را كه از رحمتتنيكبختى
خواسته بدبخت كرده‏اى، و آن را كه از فضلت عطا خواسته محرومنموده‏اى، در اين حال از
پيشگاهت به سوى چه كسى رو كنيم؟ و ازدرِ رحمتت به كجا رويم؟

 پاك و منزهى،
ما از آن درماندگانيم كه قبول دعاىآنان را واجب كرده‏اى، و از آن گرفتارانيم كه رفع گرفتارى را
به ايشانوعده داده‏اى. و شبيه‏ترين چيزها به خواسته تو،
وسزاوارترين كار به بزرگوارى تو، رحمت آوردن بر كسى است كه از تو رحمت خواهد،
و به فرياد رسيدن كسى است كه به تو فريادرسى كرده، پس بر زارى ما نزد خودرحمت آر، و به خاطر اينكه خود را
در پيشگاهت به خاك افكنده‏ايم بهفريادمان رس. الهى، شيطان، ما را چون در نافرمانيت
او راهمراهى كرديم سرزنش مى‏كند، پس بر محمد و آلش درود فرست،و اكنون كه شيطان را به خاطر تو واگذاشتيم و از طرف او به سوى تو روى آورديم وى را به سرزنش ما شاد مكن.

/ 0 نظر / 8 بازدید