غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور

در دعای عدیله در مورد وجود گرامی حضرت حجت میخوانیم:

 

"ببقائهبقیتالدنیاوبیمنهرزقالوراءوبوجودهثبتتالأرضوالسماء"

خودآنحضرتمیفرمایند:

مادرمراعاتحالشماسهلانگارنیستیموهرگزشمارافراموشنمیکنیموگرنهسختیهاوتنگناهایفراوانیبهشمامیرسیدودشمنانشمارانابودمیکردند.

 

 

وفروغیبسطامیچهعاشقانهمیسراید:

 

 

کیرفتهایزدلکهتمناکنمتورا 

                                کیبودهاینهفتهکهپیداکنمتورا 

غیبتنکردهایکهشومطالبحضور 

                               پنهاننگشتهایکهپیداکنمتورا 

 

با صد هزار جلوه برون آمدی که من

 

                               با صد هزار دیده تماشا کنم تو را

 

وامروزجمعهایدیگربودکهتمامشدوگذشتوبهغروبیتاریکمنتهیشدوبهشبیدیگرهماننددیگرشبهاپیوستومناینجمعههمفرصتنزدیکترشدنوسخنگفتنرابا "او" ازدستدادموهنوزدرروزمرّگیاینزندگیغرقام! 

 

 

از خودم خجالت می کشم. ایام جوانی ام، بهترین لحظات زندگی ام را صرف چه می کنم؟ چگونه می گذرانم؟ به بیهودگی! در خوابم! هرازگاهی به فلسفه زندگی خود می اندیشم و به این نتیجه می رسم که باید...بگذریم!! از فلسفه زیاد خوشم نمی آید!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 8 بازدید