بدون عنوان

ماموریت یکساله آقای همسر در میانه راه کارهای اداری و در شرایطی که قرار بود تا 2-3 ماه آینده درست شود، به دلایل تحریم و این جور مسائل از سوی دانشگاه مقصد کنسل شد. تنها دلیلش هم این بود که آقای همسر به عنوان scholar قرار بود بره و نه student. خلاصه تلاشهای چند ماهه مان به باد رفت.... شاید مجبور شویم یک فرصت شش ماهه برویم آن هم با هزینه شخصی (خیلی روی اعصاب است این مساله! معنیش این است که درآمد بیش از یک سالت را هزینه کنی که شرط ادامه استخدامت محقق شود.) مسخره است که شرط استخدامت آن باشد که تا سه سال آینده حداقل شش ماه بروی خارج از کشور ولی هیچ گونه پشتیبانی ارائه ندهند. البته اگر میخواستیم با هزینه شخصی برویم تا الان کارمان جور شده بود چون آقای همسر از یکی از بهترین دانشگاههای رشته خودش برای فرصت مطالعاتی شش ماهه پذیرش گرفته بود البته بدون حقوق. کلی این در و آن در زد تا از جایی پذیرش بگیرد که حقوق خوبی هم بدهند، که تلاشهایش به دلیل تحریمهای اعمالی بر ایران نقش بر آب شد. حالا باید از اول شروع کنیم...... این استادهای خارجی هم زرنگ هستند! از کسی که تقاضای پذیرش میکند research statement میگیرند و به راحتی میتوانند از آن برای ایده گرفتن جهت یک پروژه  جدید استفاده کنند.....

/ 1 نظر / 2 بازدید
بهناز

عزیزم سلام شرایطتو درک میکنم ولی همیشه میگن در هرچیزی که اتفاق میفته و اون دلیلش از توان ما خارج باشه در اون حتما خیری هست... این تعویق ها هم حتما یه نشانه هست واسه قرار گرفتن در شرایط بهتر...