آوای درون

در دعای عدیله در مورد وجود گرامی حضرت حجت میخوانیم:

 

"ببقائه بقیت الدنیا و بیمنه رزق الوراء و بوجوده ثبتت الأرض و السماء"

خود آن حضرت می فرمایند:

ما در مراعات حال شما سهل انگار نیستیم و هرگز شما را فراموش نمی کنیم وگرنه سختی ها و تنگناهای فراوانی به شما می رسید و دشمنان شما را نابود می کردند.

 

 

و فروغی بسطامی چه عاشقانه می سراید:

 

 

کی رفته ای زدل که تمنا کنم تو را 

                                کی بوده ای نهفته که پیدا کنم تو را 

غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور 

                               پنهان نگشته ای که پیدا کنم تو را 

 

با صد هزار جلوه برون آمدی که من

 

                               با صد هزار دیده تماشا کنم تو را

 

و امروز جمعه ای دیگر بود که تمام شد و گذشت و به غروبی تاریک منتهی شد و به شبی دیگر همانند دیگر شب ها پیوست و من این جمعه هم فرصت نزدیک تر شدن و سخن گفتن را با "او" از دست دادم و هنوز در روزمرّگی این زندگی غرق ام! 

 

 

از خودم خجالت می کشم. ایام جوانی ام، بهترین لحظات زندگی ام را صرف چه می کنم؟ چگونه می گذرانم؟ به بیهودگی! در خوابم! هرازگاهی به فلسفه زندگی خود می اندیشم و به این نتیجه می رسم که باید...بگذریم!! از فلسفه زیاد خوشم نمی آید!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۱۳۸٦/۱/۱٠ | ۱٠:٠٧ ‎ب.ظ | آوای درون | نظرات () |

www . night Skin . ir