من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم  

لطف‌ها می‌کنی ای خاک درت تاج سرم

همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس   که دراز است ره مقصد و من نوسفرم
ای نسیم سحری بندگی من برسان   که فراموش مکن وقت دعای سحرم