آوای درون

دو هفته از درگذشت غمبار پدر مهربانم می گذرد. پدری که در طول 29 سال زندگی ام برایم مهربان و دلسوز بود و فداکار و صبور و پرتلاش. از جمله محاسن اخلاقی اش این بود که کینه ای از کسی به دل نمی گرفت و اگر از کسی ناراحت می شد به زبان نمی آورد و پشت کسی حرف نمی زد. پرتلاش بود و کم توقع. هیچ وقت برای خودش چیزی نمی خواست و تنها آرزویش برای خودش این بود که به سفر حج مشرف شود که سه چهار سال پیش محقق شد. بیش از قدر نیاز معمول دنبال مال دنیا نرفت. صبور و کم حرف بود و در طول مدت هشت ماه بیماری اش شکوه و شکایتی از او ندیدم. دلم برایش خیلی خیلی تنگ شده و خواهد شد. لطفا برای شادی روحش فاتحه و صلواتی بفرستید.

این مطلب به قلم خانم نفیسه مرشد زاده است که به مناسبت میلاد پر برکت پیامبر مهربانی ها با تاخیر تقدیم شما می کنم:

"- «من پسر زنی هستم که با دست هایش از بزها شیر می دوشید.»
این را به عرب بیابانی گفت. عرب بیابانی از هیبت پیامبری که همه ی قبایل به او
ایمان آورده بودند، لکنت گرفته بود. آمده بود جمله ای بگوید و نتوانسته بود و
کلماتش بریده بریده شده بود. رسول الله از جایش بلند شده بود. آمده بود نزدیک و
ناگهان او را در آغوش گرفته بود؛ تنگ تنگ. آن طور که تنشان تن هم را لمس کند. در
گوشش گفته بود:«من برادر تو ام»، «اَنَا اَخُوک» گفته بود فکر می کنی من کی ام؟
فکر می کنی پادشاهم؟ نه! من آن سلطان که خیال می کنی نیستم. «من اصلاً پادشاه
نیستم» «لَیسَ بمَلک» من محمدم. پسر همان بیابان هایی هستم که تو از آن آمده ای.
«من پسر زنی هستم که با دست هایش از بزها شیر می دوشید.» حتی نگفته بود که پسر
عبدالله و آمنه است. حرف دایه ی صحرانشینش را پیش کشیده بود که مرد راحت باشد.
آخرش هم دست گذاشته بود روی شانه ی او و گفته بود: «آسان بگیر، من برادرتم.» مرد
بیابانی خندید و صورت او را بوسید: «عجب برادری دارم»



- راستی هم عجب برادری بود. یک برادر با کارهای عجیب و غریب؛ مثل دوست های خجالتی.
از آن ها که صداشان در نمی آید. داشت می رفت مسجد. تو کوچه یک یهودی جلویش را
گرفت. گفت:«من از تو طلبکارم، همین الان باید طلبم را بدهی.» رسول الله گفت: «اول
این که از من طلبکار نیستی و همین طوری داری این را می گویی؛ دوم هم این که من پول
همراهم نیست، بگذار رد شوم.» یهودی گفت: «یک قدم هم نمی گذارم جلو بروی.» رسول
الله گفت: «درست نگاهم کن؛ تو از من طلبکار نیستی.» ولی یهودی همین طور یکی به دو
می کرد و بعد هم با حضرتش گلاویز شد. کوچه خلوت بود کسی رد نمی شد که بیاید کمک.
مردم دیدند پیامبر برای نماز نرسید. آمدند پی اش. دیدند یهودی ردای پیغمبر را لوله
کرده، دور گردن حضرت پیچانده و طوری می کشد که پوست گردن او قرمز شده. تا آمدند
کاری کنند از دور بهشان اشاره کرد که نیایید؛ گفت:«من خودم می دانم با رفیقم چه
بکنم.» رفیقش؟ منظورش همین رفیقی بود که با ردا او را می کشاند. چشمشان افتاد در
چشم هم. یهودی گفت: «بهت ایمان آوردم، با این بزرگواری، تو بی تردید، پیغمبری.»



- از همه قشنگ تر حال و روز او را علی توصیف می کند. علی می گوید: «رسول الله یک
طبیب دوره گرد بود.» دلش نمی آمد که خیلی با ابهت بنشیند آن بالا، مریض ها شرفیاب
حضور بشوند. لوازم معالجه اش را بر می داشت راه می افتاد دور شهر، پی مریض ها.

چی با خودش بر می داشت؟ یک دستش «مرهم» می گرفت یک دستش «وَسَم»؛ برای آن ها که
فقط زخم داشتند مرهم می گذاشت؛ ولی بعضی ها، دمل های چرکی داشتند، باید جراحی هم
می کرد؛ «وسم» مال همین کار بود. وسم یعنی داغ هایی که قدیم برای شکافتن استفاده
می کردند؛ جراحی سرپایی.

علی می گوید: «مرهم هایش کاری بودند، اثر داشتند. وسم هایش هم حسابی بودند.»



- اول فکر کردم از همه قشنگ تر را علی گفته؛ ولی الان یک جمله ی حتی قشنگ تر هم
یادم آمد که درست همین حال را بگوید. آن هم توصیف خدا است از او؛ «یک رسولی آمده
سراغتان که تحمل رنج شما برایش سخت است»

آخرش هم تقصیر همین دلش شد که در آن روایت گفت: «هیچ پیامبری به اندازه ی من سختی
نکشید.» حساب دو دو تایی اگر بخواهی بکنی نسبت به بقیه ی پیغمبرها خیلی هم اوضاع
برای او سخت نبود. در طائف سنگش زدند، در احد هم پیشانی و دندانش را شکستند. بقیه
هم از این جور مصیبت ها داشته اند؛ ولی از حساب دو دو تایی که بزنیم بیرون،اگر
حواست به حرف خدا باشد که «رنج های شما، رای او گران تمام می شود، طاقتش را می
برد.» این جوری اگر چرتکه بیندازی، راستی هم چقدر سختی کشیده! اندازه ی نادانی و
غل و زنجیرهایی که همه ی ما به خودمان بسته ایم اگر بخواهد رنج بکشد، اگر حرص بزند
که ما را به راه بیاورد، واقعاً هم چه کارش سخت است.



- آخرش این که خدا داشت تماشایش می کرد. بعد گفت «چه اخلاق شگرفی داری» انگار که
از دست پخت خودش در شگفت مانده باشد..."

 

 

 

یک سوال: قالب وبلاگم درست دیده می شود یا مشکل پیدا کرده؟

۱۳٩٢/۱۱/٥ | ٩:٥۱ ‎ق.ظ | آوای درون | نظرات () |

www . night Skin . ir