آوای درون

بخش هایی از کتاب بریدا را برایتان می نویسم! امیدوارم این کتاب را بخوانید و لذت ببرید. (البته به این معنی نیست که تمام مطالب این کتاب را قبول دارم!! ولی از خواندنش واقعا لذت بردم، مثل بقیه کتاب های پائولو کوئیلو)

راه معرفت، نترسیدن از خطاست.

چیزها سرانجام شروع می کنند به بازگشت به جایی که از آن خارج شده­اند.

ما بخشی از چیزی هستیم که کیمیاگران آن را روح جهان می­نامند. در حقیقت اگر روح جهان فقط تقسیم شود، هر چند گسترش می­یابد، اما ضعیف تر هم می­شود. پس همان طور که تقسیم می­شویم، دوباره با هم ملاقات هم می­کنیم. و نام این ملاقات دوباره عشق است. چون وقتی روحی تقسیم می­شود، همیشه به یک بخش نرینه و یک بخش مادینه تقسیم می­شود.

در زندگی این مسئولیت اسرار آمیز را بر عهده داریم که دست کم با یکی از بخش های دیگر، دوباره ملاقات کنیم. عشق اعظم که آنها را از هم جدا کرده، با عشقی راضی می­شود که این دو نیمه را دوباره با هم یگانه می­کند.

- و من چه طور می­توانم بدانم کی بخش دیگر من است؟ - شهامت خطر را داشتن، به خطر شکست تن دادن، خطر نومیدی وسرخوردگی را پذیرفتن، اما هرگز دست از جستجوی عشق نکشیدن. کسی که از این جستجو دست نکشد، پیروز می­شود.

- امکان دارد در هر زندگی با بیش از یک بخش از وجودمان ملاقات کنیم؟ - بله، و وقتی این طور بشود، قلب تکه تکه می­شود و نتیجه آن درد و رنج است. بله، می­توانیم با سه یا چهار بخش دیگرمان ملاقات کنیم، چون بسیاریم و به بخش های بسیار تقسیم شده­ایم.

جوهره آفرینش مفرد است، و این جوهره عشق نام دارد. عشق نیرویی است که ما را بار دیگر به هم می­پیوندد تا تجربه ای را که در زندگی های متعدد و در مکان های متعدد جهان پراکنده شده است، بار دیگر متراکم کنم. ما مسئول سراسر زمینیم. چرا که نمی­دانیم بخش های دیگر ما که از آغاز زمان وجود ما را تشکیل می­داده­اند، حالا کجایند. اگر خوب باشند، ما هم خوشبختیم، اگر بد باشند، هر چند ناهشیار، از بخشی از این درد، رنج می­بریم.اما بالاتر از هر چیز، مسئول آنیم که در هر زندگی دست کم یک بار،  با بخش دیگر خود که سر راه ما تجلی می­کند، یگانه شویم. حتی اگر فقط برای چند لحظه باشد. چون این لحظات، عشقی چنان عظیم به همراه دارد که بقیه روزگار ما را توجیه می­کند. همین طور می­توانیم بگذاریم که بخش دیگر ما به راهش ادامه دهد، بی آنکه این حقیقت را بپذیرد و یا حتی درکش کند. در این صورت برای ملاقات دوباره با او نیازمند حلول دیگری هستیم. و به خاطر خودخواهی مان به بدترین عذاب محکوم می­شویم. عذابی که خودمان خلق کرده­ایم: تنهایی.

 

۱۳۸٩/۳/۱٠ | ٩:۳٦ ‎ق.ظ | آوای درون | نظرات () |

www . night Skin . ir