عقل گفتا بنوش که تشنه لبی / عشق گفتا مگر تو بی ادبی

عقل گفتا بنوش که جان بر تاب و تب است / عشق گفتا که حسین تشنه لب است

به دریا پا نهاد و تشنه لب بیرون شد از دریا / مروت بین جوانمردی نگر همت تماشا کن