آوای درون

 

 

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی    که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی  

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد    دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

تو اگه پرنده باشی     چشمهای من آسمونه       راز پر کشیدنت رو کسی جز من نمی دونه      واسه من سخته که بی تو        بنویسم مشق پرواز    با صدای ساز خسته تر کنم گلوی آواز

من و تو گر چه اسیریم   حیفه  تو قفس بمیریم    بیا تا آخر دنیا  بشینیم و پر نگیریم    جای پر زدن زمین نیست    توی قلب آسمونه    قصه مرگ و جدایی تو کتابها جا می مونه   نگو عمرمون تموم شد    نگو دیگه همدمی نیست    بیا فردا رو بسازیم   این که فرصت کمی نیست    اشک پاکت رو نگه دار   واسه غسل تن پرواز     زنده کن صدای ساز رو که رسیده وقت آواز 

.......

 با صدای محمد اصفهانی

 

۱۳۸٧/٤/۱٦ | ۱٢:٥٧ ‎ق.ظ | آوای درون | نظرات () |

www . night Skin . ir